In 2009 schreef ik op mijn Blog een stukje over de Indonesische rijsttafel.
De Indische rijsttafel.
In de tijd dat ik in Indonesië woonde kwam ik vaak in aanraking met orang miskin (de arme mens). Ik kwam in kampongs in dorpen en steden waar een huis uit niet meer bestond dan 4 houten wandjes met een zinken dakje, waar ratten, muizen, katten, kippen, ziektes en andere enge beestjes gebroederlijk samenleefde met de mensen die er woonde. Ontmoetten er mensen die per dag niet meer verdiende dan 1€ per dag, waar de kinderen naar school gingen op schoenen van geleend geld, om de doodeenvoudige reden dat het geld ontbrak om kapotte schoenen te vervangen. Deze mensen leefde van nasi (witte rijst), wat groenten en soms een gebakken eitje, nasi werd af en toe gemengd met wat gula jawa om smaak toe te voegen, kortom deze mensen leefde in omstandigheden die je eigen niet kunt voorstellen. Omdat zij, net als iedereen, toch zin hadden in een stukje vlees op zijn tijd en dan het liefst zo goedkoop mogelijk, werd er niet zo nauw gekeken waar dit vlees vandaan kwam. Hierdoor ontstond er deze kampongs een levendige handel in ayam busuk oftewel, rotte kip, kip wat al een tijdje dood was, wat het transport niet had overleefd en er niet zo fris meer uitzag, kip wat ik uit eigen ervaring kan zeggen dat dit stinkt, maar die in de kampongs toch voor een paar centen werd verkocht, bereid en met smaak wordt gegeten.
Wat ik hier mee wil zeggen in dat voor veel mensen in Indonesië eten helemaal niet zo vanzelfsprekend is, dat het tradionele Sundanese en Javaanse eten waar op de diverse fora wordt geschreven en waar de westerse mens als eerste aan denkt als Indonesisch (of beter gezegd Indisch) eten ter sprake komt, vaak alleen was en is weggelegd voor de meer welgestelde Indonesiërs, of tijdens (huwelijks)ceremonies, Idul Fitri en sterfgevallen. Zelfs voor mensen die zo voor het oog en buitenwereld goed lijken te hebben, mooi huis in Perumahan, motor (of 2) en altijd nette kleding maar die kampen met zware leningen, komt het eten vaak op de 2de plaats en een stukje vlees (1x per week) staat niet vaak op tafel, Indomie aangevuld met nasi is voor velen de hoofdmaaltijd.
Selamat makan.
